De aanstichter was natuurlijk Chris, die Wout had voorgesteld dit weekend een wedstrijdje te doen. Didam of Utrecht ofzo, voor wat wedstrijdritme omdat Wout een tijdje geen wedstrijden heeft. Didam op zaterdag was geen optie, want we gingen naar de Tour-start in Rotterdam. Misschien Utrecht op zondag dan? Wout ging er nog even over nadenken. Vrijdagavond hadden we even de website bekeken. De wedstrijd zat nog niet vol en je kon zondags na-inschrijven. Prima dus!

Tour-start
Zaterdag gingen we naar de Tour-start in Rotterdam. Ik hielp de hele dag mee met sponsor Alex: groepen ontvangen en begeleiden op de rondvaart en bij het kijken naar de Tour. Hartstikke leuk, maar wel vermoeiend ook! Wout had een stuk gefietst en kwam ook kijken met z’n broers. De tijdrit was supergaaf om mee te maken. Wauw wat gaan die mannen hard en wat was het publiek enthousiast. Ze reden echt door een tunnel van lawaai, vooral de Nederlanders! ’s Avonds reden we terug en in de auto en besloot Wouter te starten in Utrecht. En ik had al gezegd: als jij meedoet, doe ik ook mee, want dan ben ik er toch. Ik sms Chris nog ff of dat oké is. Dat was het, eigenlijk wel een beetje tot mijn verbazing! En zo hadden we ineens een wedstrijd in het verschiet.

Of niet?
Zondagochtend 8 uur en het bed uit om alle spullen te pakken en de wedstrijd voor te bereiden. Ik check nog even de website om te kijken waar we precies heen moeten en waar we moeten parkeren. Huh? Er staat ineens: “Alle series zitten vol. Er is geen na-inschrijving meer mogelijk.”. Nogmaals huh!? Ik had vrijdags speciaal nog gekeken: een serie was vol bij 150 deelnemers. En op de lijst van de OD waren een kleine 80 inschrijvingen. Driewerf huh!? We staan even in dubio: een deel van mij zegt: nou, dan niet!!! Ga ik wel lekker fietsen in het zonnetje vandaag. Een ander deel zegt: wat stom! Nou wil ik ook starten ook (heb net m’n benen geschoren whahaha)! Ik bel Martijn Keijsers, die zit bij die organisatie volgens mij, en ik leg ons ‘probleem’ uit. Martijn is bijna bij de wedstrijdlocatie en gaat even overleggen met het aanmeldbureau. Hij belt me straks terug. Onze voorbereiding staat even ‘on hold’, want alles wat we nu doen, kan zomaar voor nix zijn. Ik doe maar even een was in de wasmachine en geef de katten eten…  moet ook gebeuren ;-) Dan belt Martijn: het kan waarschijnlijk wel. Oké, cool. Op naar Utrecht dus!

Parkeergarage
We mogen parkeren in de parkeergarage van de Rabobank (dat nieuwe gebouw waarvan de torens laatst in de fik stonden!). Ik heb goed gedronken en moet onwijs plassen. Ik mag van de bewaker even het gebouw in. Hij waarschuwt de bewaking. Het is een nogal futuristische ervaring: de lift gaat vanzelf open. En weer dicht. Ik stap maar uit, hier zal het wel zijn. Er is helemaal niemand en ik sta voor een deur. Ook die gaat ineens open. Ik roep ‘hallo?’, maar krijg geen antwoord. Ik kom in een soort hal met een glazen hekje. Het hekje gaat open. Dan sta ik midden in de hal, met een stuk of 4 gangen. Ik kijk om me heen of ik een bordje ‘WC’ zie. Dan galmt er ineens van boven “HALLO! JE MAG NAAR RECHTS” (een beetje zoals “Jazeker, de Hypotheker”) Huh? Ik kijk omhoog “Hallo! Waar bent u?” Ik kijk naar rechts. “JA, DEZE KANT OP”. Ik loop de gang in. Daar zit een vriendelijke bewakingsmeneer voor een wand met wel 20 schermpjes. Aha. “Hier in de gang is de WC” zegt hij. “Ik zag u niet” zeg ik. “Maar ik jou wel!” is het antwoord. Hm. Gelukkig kan ik plassen, ik moet onwijs nodig. De terugweg gaat hetzelfde. Ik voel me enorm bekeken. Niet in m’n neus peuteren ofzo… Met nog enigszins de slappe lach kom ik terug bij de auto.

Inschrijven
Het inschrijven lukt gelukkig inderdaad nog. Dank Martijn en organisatie! Volgende keer wel wat duidelijker communiceren op de website (tja, beroepsdeformatie, sorry): je kunt niet steeds de mogelijkheid van na-inschrijven vermelden en dat dan 2 dagen van tevoren ineens veranderen. Daar worden de mensen niet blij van!
Maar goed. Aan de slag! 

De wedstrijd heeft twee parc fermé’s en dan is de logistiek altijd wat ingewikkelder. Maar gelukkig liggen ze dicht bij elkaar. Wout en ik zetten en leggen al onze spullen klaar en zien dan nog wat van de 1/8-wedstrijd (met Tommy) en van het NK Masters (met een hele hoop deelnemers van onze clubs TVH en IJsselmeer). Onze start is de 5e en laatste serie van de dag. Vlak voor de start is er nog een korte briefing en dan mogen we te water in de Veilinghaven. Het water is trouwens 23 graden en daarom is de wedstrijd zonder wetsuit. Vind ik wel leuk, maar er zijn veel mensen die dat verschrikkelijk vinden.
Ik ga aan de linkerkant liggen, dat is volgens mij de kortste weg naar de eerste boei. Wout ligt vlakbij, bij de boei van de startlijn. Dan het hoogtepunt van de dag: er drijft een drol langs. Serieus! Getverderrie! Doet me denken aan een ‘tweet’ van Chris Lieto niet zo lang geleden: “Early end of swim session: someone pooped in the pool. It wasn’t me!”. Maar goed. Ik lag bij Remy Vasseur, Sjoerd Veltman en Rick Nijhoving: de snelle mannen. Die zwemmen lekker door bij de start, dus dan kan ik er mooi achteraan.

Start
De toeter gaat en we knallen weg. Het eerste stuk gaat zoals verwacht: de snelle mannen gaan hard en ik kan er mooi achteraan. Alleen ik kom wel in de knoei bij de eerste boei en de ronding om de witte afzetting. Druk! Grrrr. Het is nogal vechten het eerste stuk, maar als we eenmaal op het Merwerdekanaal zitten, kan ik lekker doorzwemmen. En wederom blijkt: mijn eerste stuk is niet het beste: ik ga weer mensen inhalen. Ik kijk of ik Marleen Vos zie, die zwemt hard. Maar we hebben allemaal dezelfde badmuts op, dus meiden herkennen is moeilijk. Ik zie dit keer ook Wouter niet, en clubgenoot Ronald ook niet. 1500m is korter dan m’n andere races dit seizoen, maar het duurt voor m’n gevoel best lang voor we bij het keerpunt zijn. Uiteraard kom ik weer op kop van een groepje te zwemmen. Voor me zwemmen er 3 en daar kom ik aan het einde nog dichtbij in de buurt omdat ze een veel te ruime bocht zwemmen als we de haven weer ingaan. Ik klim de trap op en hoor dat Marleen inderdaad al weg is. Ik ren naar m’n fiets, wissel is goed en snel, en spring gauw de fiets op, in de achtervolging.

Stuiterparcours
Op weg voor 40km fietsen dus, 4 rondjes. Het eerste stuk heeft nogal verrot wegdek: een stuk stoep en dan van die rotsteentjes. Wat is dit joh? Ik zit te stuiteren op m’n fiets, vreselijk! Ik ben zelf vrij licht, m’n fiets is superlicht, m’n carbon wielen zijn licht, en dan 10 bar in m’n tubes… Niet fijn!!! Ik vind het absoluut niet grappig: laat dit stoppen, dit gaat toch niet het hele rondje zo door?? Nee, gelukkig niet, ik kom op een fietspad met fijner wegdek. En dan komt het goeie nieuws in drieën: ik haal Marleen in, we gaan een brug op (fijn n stukje klimmen), en we krijgen het windje in de rug (ff lekker scheuren). Beter! Helaas komt in het midden van het rondje weer een slecht stuk: zo’n rood fietspad waar boomwortels doorheen komen. Ik word bijna gelanceerd af en toe. Wat een rotparcours, de helft van de tijd kan je niet eens op je stuur liggen. Ik zeg: asfalteren die hele hap! Verder vond ik het soms best gevaarlijk: we moesten een hoop wegen oversteken. Er staan overal wel netjes politiemensen, verkeersregelaars en vrijwilligers, maar de mensen in Utrecht hebben niet echt door dat ze even moeten oppassen. Eén keer kwam er een man op een scooter aan en die wilde ondanks het stopteken doorrijden. De verkeersregelaar hield hem tegen met zijn hand tegen zijn borst! Ik zag het aankomen en zat al met m’n handen bij m’n remmen. Wout had ook een bal op de weg en ook een scooter die nog even voor hem langs wilde schieten… Het was af en toe best schrikken en je moest dus heel alert rijden.
De eerste twee ronden heb ik aardig doorgereden, en ik zag dat ik een aardige voorsprong had opgebouwd. Ik vroeg me wel af waar Wout bleef. Of zou hij bij het zwemmen al voor me hebben gezeten? Anyway. Ronde 3 en 4 deed ik wat rustiger aan op de hobbelstukken, ik had gewoon geen zin in die rothobbels. De tijd ging best snel voorbij en ik mocht de wissel in.
Ohja. Inmiddels waren we natuurlijk gespot door een aantal mensen. Peter was jury en zag 'iemand op Wouters fiets rijden'. Dat is toevallig! En die helm... hm. Die jongen lijkt op Wouter, zeg. Hee... het IS Wouter!!

Lopuh
De wissel was oké. Ik zie Sjoerd net wegrennen. Daar mag ik dus achteraan. En net als ik het parc fermé uitren, springt Wout van de fiets. Ha! Daar issie! En die komt dus achter me aanrennen. ;-) Dat is nog wel even waard om voor te lopen natuurlijk! Dus op weg voor de 10km. Mijn bedoeling was om de wedstrijd vooral te doen als tempotraining lopen. Dus nou mocht ik even m’n best doen. Hm, ik loop wel makkelijk, maar echt hard gaat het niet! Het is eerst een lang aanloopstuk en dan nog 2 ronden. Na het aanloopstuk loop ik langs start/finish. Heel veel aanmoedigingen van alle vriendjes en vriendinnetjes, leuk!! Dan het stuk langs het water, alweer zo’n rotweggetje, met aflopende zijkanten. Ik denk aan Bukmans (Maarten): die zal dit stuk wel helemaal vervloekt hebben, die heeft een enorme hekel aan schuin aflopende weggetjes. Onverhard zou fijner zijn! Bij het keerpunt zie ik dat Sjoerd nog ongeveer even ver voor me zit. Hm. En Wout komt achter me aan. Hm. Ik doe nog even m’n best, maar de billentik is onvermijdelijk en aan het einde van de ronde komt die er dan ook. Ik wist ook wel dattie harder loopt natuurlijk.

Billentik
Ohja. Uitleg over de billentik werd gevraagd door speaker Martijn: Bil^.len^.tik, zn, de (v) ~ tik op de billen. De billentik geef je aan iemand die je inhaalt. Het betekent zoveel als: 'ik heb je te pakken', of, als er nog kans is dat iemand later in de race nog terugkomt: 'tikkie, jij bent hem'. Het is een vriendschappelijk tikje: goed en aardig bedoeld. Er wordt altijd veel over het wedstrijdverloop gespeculeerd en dan dus ook in termen van wie wie wanneer een billentik gaat geven. De kunst is natuurlijk ook om de billentikken op foto of film vast te leggen. Van mijn billentik aan Amber in Stein heb ik thuis een ingelijst exemplaar staan. Gekregen van Amber ;-)). Overigens kent het online woordenboek het woord 'billentik' niet, maar 'billentikker' wel. Wat deelt die billentikker dan uit??

Dus. Billentik geïncasseerd en geen mogelijkheden meer tot billentikken van mijn kant. Ja, na de finish! Ik loop nog steeds makkelijk, maar volgens mij niet hard. Kan dit nog wel ff volhouden, maar niet harder... Misschien ben ik al teveel langeafstander geworden…!? Dan de laatste doorkomst en het laatste rondje. Ik probeer niet meer harder te gaan en loop hem relaxed uit: dan kan ik komende week waarschijnlijk gewoon doortrainen zoals ik zonder wedstrijd had gedaan. Dan de finish waar Wout op me wacht. Wout is 9e en ik 10e overall in 2.13.37. Toch leuk! Na afloop mag ik Wout toch nog even een billentik teruggeven. En kennelijk was er een camera in de buurt! Zie de reportage op triatlontv.nl en het laatste shot van mijn tik op Wouters billen!

Om de 2e en 3e plek is nog gevochten: Ilona Eversdijk had Marleen ingehaald op de fiets, maar Marleen pakte haar weer terug met het lopen. Marleen Vos dus 2e en Ilona 3e. Gefeliciteerd meiden! Bij de mannen gingen Gerbert van den Biggelaar en Rick Nijhoving lang gelijk op, het was superspannend. In de slotkilometer versnelde Gerbert en daarmee wist hij de race te winnen. Derde werd Remy Vasseur.

NK Masters
Ohja, onze clubs TVH en IJsselmeer zijn echt wel kampioen met de krasse knarren. Moet je kijken hoeveel podiumplekken op het NK Masters:

• Lieke 2e D50
• Ruud 3e M50
• Roel 3e M65
• Inger 1e D55
• Joke 2e D55
• Loes 3e D55