De eerste helft van t seizoen zit erop. Maar er komen nog hele gave dingen aan. Eerst de Alpe d’Huez, dan een Half Ironman in Amerika, daarna mijn eerste plek verdedigen in die ontzettend gave race in Gérardmer, en als klap op de vuurpijl… ga ik mijn debuut maken op de hele triatlon bij de Elbaman!!!
Mijn seizoen loopt een beetje anders dan gepland. Voortschrijdend inzicht, zullen we maar zeggen. Eigenlijk wilde ik me dit jaar alleen richten op de wedstrijden over de halve afstand. Dat leek me uitdaging genoeg. Maar ineens stond ik aan de start van het NK lange afstand en dat ging goed en was gaaf. En nu denk ik: waarom wachten met die hele? Ik voel me nu sterk en goed, ik ga het gewoon doen! Voor de tweede helft van t seizoen heb ik hele gave races ‘op het menu’!
Alpe d’Huez Eerst ga ik eind juli weer een week naar de Alpen om daar de Alpe triathlon te doen. Vorig jaar won ik daar en het is zonder twijfel een van de gaafste wedstrijden die ik ooit gedaan heb. Gek genoeg is het dit jaar mijn kortste race; hij is ‘maar’ 1,1-30-8km. Maar natuurlijk wel de Alpe d’Huez opfietsen! Ik heb er ontzettend veel zin in. We gaan weer met een grote groep vriendjes en vriendinnetjes kamperen in Allemont. Sommigen doen de lange afstand op woensdag, en anderen de korte op donderdag. Ik heb wel even getwijfeld of ik daar niet de lange wil doen, maar dat komt niet zo goed uit in de planning met de wedstrijden daarna (daar moet je toch even van herstellen!). Dus ik houd het woensdag bijaanmoedigen. En die korte is wel heel stoer hoor, je moet echt die Alpe opknallen. Love it!! Het wordt vast en zeker weer een schitterende week en ik hoop uiteraard op een mooie race. Nog een keer winnen is het doel, maar dat zal vast niet makkelijk worden…
Ironman 70.3 Lake Stevens Daarna gaan Wout en ik twee weken naar Amerika. We hadden daar eerst twee races gepland, maar dat werd nogal een krappe planning met de reis en de jetlag en ook de logistiek werd wel erg ingewikkeld en stressig (en dat moeten we niet hebben!). Dus nu doen we er één: de Ironman 70.3 in Lake Stevens aan de Noord-Westkust. Er staan al wat kanonnen op de startlijst, dus dit wordt vast en zeker een pittige race. Ik ben heel benieuwd wat ik kan tussen het Amerikaanse geweld op de halve afstand.
Gérardmer XL Meestal vind ik het leuker om naar nieuwe plekken en nieuwe wedstrijden te gaan, en niet naar races die ik al een keer gedaan heb. Maar voor de Alpe en Gérardmer maak ik graag een uitzondering. Ook Gérardmer won ik vorig jaar en ik vind het een schitterende race. De omgeving is prachtig en het parcours is heel afwisselend en uitdagend. Dit jaar gaan ook Wouter, Barry en Esther meedoen. Leuk! Ik vind het heel spannend om mijn eerste plek te mogen verdedigen. Ook hier staan trouwens een paar ‘hele goeies’ aan de start, dus ik mag aan de bak.
Elbaman! En dan, en dan, en dan… gaan we naar Elba om daar de Elbaman te doen! De hele! 3,8km zwemmen, 180km fietsen en 42,2km lopen… ! Het liep een beetje raar: eigenlijk heb ik nooit besloten een hele te gaan doen. Ik speelde met het idee, en zocht naar races in september of oktober. En kwam bij Elba uit: die leek me gaaf. Mooie plek, lekker bergachtig en zwaar parcours. Maar: hij zat al vol! Er was wel een wachtlijst. Dus ALS ik hem wilde doen, moest ik me inschrijven. Anders was die mogelijkheid er straks niet meer. Dus ik schreef me in, voor ALS ik besloot mee te doen… En schoof iets ophoog op de wachtlijst… En kwam nog iets hoger te staan… En kreeg toen een mailtje dat ik op de startlijst stond. OEPS… Tja. Eh, schatje?! We gaan geloof ik naar Elba ;-)) Wout doet hem namelijk ook. Maarja, die heeft al vaker met dat bijltje gehakt.. Ik had trouwens (natuurlijk) ook aan Chris gevraagd of de Elbaman een leuke race voor mij was. Chris heeft daar namelijk al een keer top-10 gehaald. Ja, das was leuk. Alleen toen ik hem sms-te dat ik van de wachtlijst af was en mee ging doen, sms-te hij terug: ‘welke afstand eigenlijk?” (Er is namelijk ook een halve…) Toen moest ik natuurlijk keihard lachen. “De Elbaman. Niet de halve Elbaman”… Chris: "Vet..." ;-) Dus… net als bij het NK in Stein moet ik nog ‘even’ aan het idee wennen, maar ik heb al heel veel zin. Gelukkig heb ik nog wat weken om me voor te bereiden. Het wordt vast supergaaf! En het zal vast ook wel lang duren...